Corporate / M&A

Representations and Warranties under Polish Law

Even though representations and warranties are treated as a typical element of commercial agreements governed by Polish law, they are still raising various practical doubts.

Representations and warranties derive from the legal practice of common law countries. Such clauses are often used in international transactions and this way also became widely used in commercial agreements governed by Polish law. Currently they are common part of various transactional documents. For example, most agreements regarding the purchase of shares or mergers and acquisitions employ such clauses as a way of limiting risk or extending liability. However, representations and warranties are not regulated in Polish law, which may lead to significant interpretational problems when determining the legal consequences of a clause.

General consequences of representations and warranties

A breach of representations and warranties is usually understood as the discrepancy between the actual states of affairs and the warranted ones. Most authors opine that under Polish law a breach of representations and warranties generally gives the creditor a claim for performance of a guarantee-type duty by the debtor. As a result, such breach raises the debtor’s contractual obligation to act as promised and redress the damage caused by the breach.

Some authors argue that the above general claim is the only one that may be raised as a consequence of the breach. But other scholars feel that it is up to the parties to precisely decide what claims the creditor may raise. Such additional claims may include, for example, an obligation to bring the actual state of affairs in line with the one warranted under the representations and warranties or to pay an agreed amount.

Representations and warranties made to the best of one’s knowledge

Parties to the agreement usually pay special attention to the provision setting out that a particular representation or warranty is made “to the best of X’s knowledge”. But the consequences of such clause are not entirely clear under Polish law.

Some of the doctrine and legal practitioners are of the opinion that a breach of a representation or warranty made “to the best of X’s knowledge” triggers the debtor’s liability only if it knew that a representation or warranty was untrue.

Other authors state that such a clause means that the debtor make additional, special efforts to ensure that a given representation or warranty is true, which in practice leads to an extension of the debtor’s liability. It is thus advisable to expressly determine the parties’ understanding of this reservation.

Lack of sanctions for breach of representations and warranties

It is not clear whether under Polish law a breach of representations and warranties that were, for example, set out in a share purchase agreement and concerned the company’s operations or business may constitute grounds for claiming that such agreement is voidable for defects of will provided for in the Polish Civil Code (mistake – błąd or fraud – podstęp). Under Polish law, defects of will are a basis for withdrawal from the agreement.

Most of the representatives of the doctrine claim that the consequences of breach of any of the representations or warranties are generally restricted to claims for damages. Breach of the representations and warranties concerning the company’s operations or business should not be treated as a basis for withdrawal, if such consequence is not expressly set out in the agreement.

Some of the representatives of the doctrine state that the most significant representations and warranties (eg, relating to the incorporation of the company, legal title to shares or authorisation and capacity) may need a different approach. But defects of will under Polish law (ie, mistake and fraud) may be applied as a basis for challenging the agreement only when the general requirements are met (ie, in particular, the mistake is material one; Art. 84 § 2 of the Polish Civil Code) or there is an adequate causal link between the fraud and the conclusion of the agreement. The scholars underline that under Polish law the breach of the representations and warranties cannot automatically raise grounds for challenging the agreement based on defects of will.

Summary

Representations and warranties are part of a foreign legal system and cannot be simply transposed into Polish law. As a result their use in the agreements governed by Polish law may raise numerous interpretational issues. Clauses implementing representations and warranties may sometimes lead to consequences contrary to the intentions of the parties. Such clauses should be drafted with special care and precision. To avoid problems, lawyers and managers should pay particular attention to provisions introducing sanctions for breaching representations and warranties.

Clauses implementing representations and warranties may sometimes lead to consequences contrary to the intentions of the parties. Such clauses should be drafted with special care and precision.

Oświadczenia i zapewnienia w prawie polskim

Pomimo faktu, że oświadczenia i zapewnienia są uznawane za typowy element umów handlowych w prawie polskim, wciąż budzą rozmaite wątpliwości związane z ich stosowaniem.

Oświadczenia i zapewnienia wywodzą się z praktyki prawnej krajów systemu common law. Takie klauzule są często wprowadzane przy zawieraniu transakcji międzynarodowych, jednak coraz częściej znajdują zastosowanie w umowach handlowych poddanych prawu polskiemu. Obecnie stanowią one typową część dokumentów dotyczących różnego rodzaju transakcji. Przykładowo większość umów związanych z nabywaniem udziałów lub fuzjami i przejęciami wprowadza takie postanowienia jako sposób na ograniczenie ryzyka stron lub rozszerzenie ich odpowiedzialności. Jednak oświadczenia i zapewnienia nie są uregulowane w prawie polskim, co może prowadzić do znaczących problemów interpretacyjnych podczas ustalania konsekwencji prawnych takich klauzul.

Ogólne skutki stosowania oświadczeń i zapewnień

Naruszenie oświadczeń i zapewnień jest z reguły rozumiane jako rozbieżność pomiędzy stanem faktycznym a stanem gwarantowanym. Wielu autorów stoi na stanowisku, że w prawie polskim naruszenie klauzuli oświadczeń i zapewnień z reguły daje wierzycielowi prawo do żądania spełnienia przez dłużnika pewnego rodzaju gwarantowanego obowiązku. W rezultacie takie naruszenie nakłada na dłużnika obowiązek gwarantowanego działania i wynagrodzenia szkody spowodowanej naruszeniem.

Niektórzy przedstawiciele doktryny twierdzą, że powyższe roszczenie ogólne jest jedynym, które może być podniesione w konsekwencji naruszenia. Inni zaś pozostawiają stronom kwestię uzgodnienia dokładnych roszczeń przysługujących wierzycielowi. Takie dodatkowe roszczenia mogą zawierać na przykład obowiązek przywrócenia do stanu faktycznego zgodnego z zagwarantowanym w oświadczeniach i zapewnieniach albo obowiązek zapłaty umówionej kwoty.

Oświadczenia i zapewnienia składane zgodnie z najlepszą wiedzą
Strony umowy zazwyczaj zwracają uwagę na postanowienia określające, że poszczególne oświadczenia i zapewnienia są składane „zgodnie z najlepszą wiedzą”. Skutki takich zastrzeżeń w prawie polskim nie są jednak całkowicie jasne.

Niektórzy przedstawiciele doktryny i praktycy prawa są zdania, że naruszenie oświadczeń i zapewnień składanych „zgodnie z najlepszą wiedzą” powoduje powstanie odpowiedzialności dłużnika jedynie w przypadku, gdy wiedział, że takie oświadczenia i zapewnienia są nieprawdziwe.

Inni autorzy przekonują, że taka klauzula oznacza, iż dłużnik jest zobowiązany do dodatkowego, szczególnego wysiłku by zapewnić, że złożone oświadczenie czy zapewnienie jest prawdziwe, co w praktyce prowadzi do rozszerzenia odpowiedzialności dłużnika. Warto zatem jasno określić rozumienie tego zastrzeżenia przez strony.

Brak sankcji za naruszenie oświadczeń i zapewnień

Nie jest jasne, czy na gruncie prawa polskiego naruszenie klauzuli oświadczeń i zapewnień, która była zawarta na przykład w umowie sprzedaży udziałów i dotyczyła działania spółki lub przedsiębiorstwa, może stanowić podstawę do żądania stwierdzenia nieważności umowy z powodu wad oświadczenia woli (błędu lub podstępu) w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Zgodnie z przepisami wady oświadczeń woli stanowią podstawę do uchylenia się od skutków prawnych oświadczeń nimi dotkniętych.

Większość przedstawicieli doktryny uważa, że konsekwencje naruszenia oświadczeń i zapewnień są w zasadzie ograniczone do roszczeń odszkodowawczych. Naruszenie oświadczeń i zapewnień dotyczących działalności spółki lub przedsiębiorstwa nie może być traktowane jako podstawa do zakwestionowania umowy, jeśli nie stanowi ona o tym w sposób jednoznaczny.

Niektórzy przedstawiciele doktryny uważają, że najbardziej istotne oświadczenia i zapewnienia (na przykład związane z założeniem spółki, tytułem prawnym do udziałów lub umocowaniem do reprezentacji) mogą wymagać innego podejścia. Jednak wady oświadczeń woli mogą mieć zastosowanie jako podstawa do zakwestionowania umowy tylko w wypadku, gdy pozwalają na to przepisy ogólne (w szczególności gdy błąd jest istotny – art. 84 § 2 Kodeksu cywilnego lub istnieje adekwatny związek przyczynowy pomiędzy podstępem a zawarciem umowy). Przedstawiciele doktryny podkreślają, że zgodnie z prawem naruszenie oświadczeń i zapewnień nie może automatycznie stanowić podstawy do kwestionowania umowy z powodu wad oświadczeń woli.

Podsumowanie

Oświadczenia i zapewnienia są częścią zagranicznego systemu prawnego i nie mogą być bezpośrednio wcielane do prawa polskiego. Konsekwencją ich stosowania w umowach, dla których prawem właściwym jest prawo polskie, mogą być liczne rozbieżności interpretacyjne. Postanowienia wprowadzające oświadczenia i zapewnienia mogą wywoływać skutki przeciwne do zamierzonych przez strony. Takie klauzule powinny być sporządzane ze szczególną ostrożnością i precyzją. Aby uniknąć problemów, prawnicy i menadżerowie powinni zwrócić szczególną uwagę na przepisy wprowadzające sankcje za naruszenie oświadczeń i zapewnień.

Postanowienia wprowadzające oświadczenia i zapewnienia mogą wywoływać skutki przeciwne do zamierzonych przez strony. Takie klauzule powinny być sporządzane ze szczególną ostrożnością i precyzją.